De Caatinga
De Caatinga is een vegetatiezone die voorkomt in het Noordoosten van Brazilië. Het woord is afkomstig uit de Indiaanse Tupi-Guarani talen waarin het “wit bos” betekend. De Caatinga kent een lange droge winter en een korte, natte zomer en is droger dan de Cerrado.
Klimaat en vegetatie
De planten van de Caatinga hebben zich aan deze droogte aangepast. De Caatinga vegetatie wordt gedomineerd door doornachtige struiken, grassen en cactussen. Bomen laten tijdens de droge tijd hun bladeren vallen om het verlies aan vocht te beperken. Vele planten zijn éénjarig en groeien alleen tijdens de korte zomer.
Ooit werd de Caatinga gezien als een soortenarm gebied, tegenwoordig wordt meer en meer duidelijk dat de Caatinga een uniek ecosysteem is met unieke soorten. Hoewel het in de hele Caatinga erg droog is, zijn sommige gebieden droger dan andere waardoor er verschillende soorten Caatinga zijn.
Verspreiding
De Caatinga strekt zich uit over 11% van het Braziliaanse grondgebied en is uitgestrekt over de Braziliaans deelstaten Alagoas, Bahia Ceará, Maranhão, Minas Gerais, Paraíba, Pernambuco, Piauí, Rio Grande do Norte en Sergipe. Wanneer niet wordt gesproken over het soort vegetatie maar over het gebied, dan spreekt men over Sertão.
Bedreigingen en bescherming
Dit ecosysteem biedt weinig draagkracht voor menselijke activiteiten. Menselijke activiteiten leiden al snel tot meer druk dan dit ecosysteem kan verdragen. Hierdoor loopt de Caatinga een hoog risico op verwoestijning.
In de Caatinga ligt één van de bekendste Braziliaanse nationale natuurparken: Parque Nacional da Serra da Capivara. Dit park beschermt niet alleen vele planten- en dierensoorten, het is ook één van de belangrijkste archeologische sites van Zuid-Amerika.
Zie ook:
|
|
